Plac Grunwaldzki powstał prawdopodobnie około roku 1920. Wówczas otrzymał imię niezwykle znanej postaci wojskowego i polityka marszałka Paula von Hindenburga. Jego budowniczym, inwestorem i właścicielem była kolej. W budynkach przy placu zakwaterowani zostali w służbowych mieszkaniach kolejarze z rodzinami. Plac otrzymał formę symetrycznego założenia z sześcioma blokami mieszkalnymi na planie prostokąta. Przy wjazdach na plac umieszczone zostały po dwa bloki mieszkalne z mieszkaniami dla 5 rodzin. Wzdłuż placu stanęły dwa długie bloki mieszkalne, każdy po 10 mieszkań

Z budynkami sąsiadowały od tyłu ogrody przyporządkowane do każdego mieszkania. Wejścia do budynków znajdowały się w przypadku długich bloków zarówno od strony placu jak i ogrodów. Cztery mniejsze budynki posiadały wejścia tylko od strony ogrodów. Z obu stron teren osiedla był zamknięty płotem i bramami. Na środku placu znajdował się skwer wytyczony żywopłotem, później z placem zabaw dla dzieci pośrodku.

Niestety plac zatracił swój planowy charakter. Wojny nie przetrwały budynki przy wjeździe od ulicy Wschodniej oraz jeden z "długich" bloków. W ich miejscu powstały szopy i inne "budowle" ogrodowe. Nie przetrwały również bramy wjazdowe i skwerowe założenia pośrodku placu. Zagospodarowanie tego miejsca pozostawia wiele do życzenia. Plac zachował natomiast swój charakter, jeśli chodzi o mieszkańców osiedla. Po wojnie zasiedlili je i nadal tu zamieszkują kolejarze i ich potomkowie.

Dziękujemy p. Heinzowi Henschelowi z Küstrin-Kietz za przekazanie interesujących informacji. P. Henschel urodził się w Kostrzynie w jednym z mieszkań na obecnym Pl. Grunwaldzkim i utrzymuje stały kontakt z polską rodziną zamieszkującą obecnie "jego" mieszkanie. Historia jego przyjaźni opisana została w internetowej wersji czasopisma niemieckiego "Der Spiegel" w artykule "Przyjaźń bez słów"

21 kwietnia br. miała miejsce kolejna tegoroczna wycieczka muzealna. Tym razem jej celem były dwie siedziby dawnego biskupstwa lubuskiego: Lubusz (obecnie Lebus) i Górzyca. Naszą wędrówkę poprzedziła krótka prelekcja muzealnego archeologa Krzysztofa Sochy zaprezentowana w naszej sali wykładowej.

Po raz kolejny Muzeum Twierdzy Kostrzyn włącza się w ogólnoeuropejską akcję zwaną „Nocą Muzeów”. Ze względu na położenie i warunki terenowe Starego Miasta oraz charakter naszej ekspozycji będzie to jak co roku raczej „późny wieczór” niż noc, ale jest to kolejna okazja do bliższego poznania historii nie tylko Kostrzyna.

W piątek 27.04. br. w mieście partnerskim Kostrzyna, niemieckim Seelow, miała miejsce konferencja turystyczna zorganizowana przez stowarzyszenie Tourist-Information Oderbruch und Lebuser Land z udziałem usługodawców oraz reprezentantów instytucji zajmujących się sprawami turystyki, informacją turystyczną itp.

W Punkcie Informacji Turystycznej mieszczącym się w Bramie Berlińskiej można oprócz wydawnictw historycznych oraz pamiątek ze Starego Miasta nabyć od niedawna Dziennik Turystyczny (tzw. Wander Book).

W dniu 19.04. br. rozpoczęliśmy realizację zapowiadanego cyklu projekcji filmów historycznych dla upamiętnienia setnej rocznicy odzyskania niepodległości naszej Ojczyzny. Pierwszym z prezentowanych filmów była opowieść o Janie Karskim – kurierze i emisariuszu politycznym podczas okupacji niemieckiej („Karski i władcy ludzkości”).

Pracowita przerwa zimowa dobiegła końca, czas na pracowitą wiosnę i lato. W miniony weekend Muzeum otworzyło ponownie swoje podwoje. Piękna wiosenna pogoda sprawiła, iż takiego otwarcia jeszcze nie notowaliśmy. W sobotę i niedzielę (14-15 kwietnia) Bastion Filip i naszą stałą ekspozycję muzealną obejrzało 220 osób!

W ramach z obchodów 100 rocznicy odzyskania niepodległości Muzeum Twierdzy Kostrzyn planuje w roku 2018 zorganizowanie kilku przedsięwzięć dla upamiętnienia tej rocznicy. Jednym z naszych pomysłów jest cykl projekcji edukacyjnych filmów historycznych „Filmowe wieczory z historią” realizowany we współpracy z Kostrzyńskim Centrum Kultury.

Jak wcześniej informowaliśmy Muzeum Twierdzy Kostrzyn współpracuje od kilku lat przy realizacji różnych projektów z Domem Historii Brandenbursko-Pruskiej (Haus für brandenburgisch-preußischen Geschichte). Ostatnim z nich była współorganizacja wystawy z okazji 500 lecia reformacji pt. „Reformacja i wolność. Luther i konsekwencje dla Prus i Brandenburgii”.

W obiektach byłego przejścia granicznego ulokowały się oprócz Urzędu Miasta i Muzeum Twierdzy również inne instytucje. Jedną z nich jest prywatne żłobko-przedszkole „Super dziecko”. Bardzo często, niezależnie od pory roku, możemy zaobserwować grupy maluchów udające się pod czujną opieką wychowawczyń na spacer na Stare Miasto. Są to dla nas zawsze mile widziani goście, którzy na placach Starówki znajdują miejsce do zabawy.